Na ulazu zgrade u Beogradu u kojoj je živeo slavni glumac Dragan Nikolić osvanula je tabla sa njegovom slikom i pesmom koja mu je posvećena
Pesmu i tablu Gagi je postavio književnik Dušan Stojanović na ulazu u zgradu gde je nekada živeo.
- Gaga mi je pomogao da se razvijem kao umetnik, ovo je samo mali gest, da se ne zaboravi - kaže Stojanović.
Mnogobrojni prolaznici oduševljeni su ovim delom, a kako kažu neki od njih nisu ni znali da je Nikolić baš tu živeo.
Književnik je, kako kaže, tablu postavio samoinicijativno, bez saglasnosti drugih stanara. Ipak, stanari su oduševljeni ovim gestom.
- Tri je srećan broj, a mi nismo bili srećni jer živimo u trojci nego što je Gaga živeo sa nama. On je stalno unosio radost - rekla je jedna od komšinica.
Komšija Stošić kaže da je ova posveta veoma lep gest, a da je Dragan uvek bio nasmejan.
- Čim se zgrada sazidala, vrlo brzo se Dragan uselio tu. Nema nikog u ulici ko ga nije poznavao, njega i Milenu. Iako je Ivan Đaja bio veoma važan, mi kao komšije i ljudi koji žive u ovoj ulici bismo voleli i da nam se ulica zove po njemu. Legenda od čoveka - kaže jedan od komšija.
Pored table ispisana je i pesma koju je glumcu posvetio književnik.
U postsocijalističkom periodu Hrvatska je pored Slovenije, imala najveće šanse za uspešnu tranziciju, odnosno da postane bogata moderna ekonomija, ali ta šansa nije iskorišćena i sada je na dnu liste zemalja EU, a po razvijenosti su je pretekle zemlje poput Poljske, Češke ili Slovačke, koje su nekada bile daleko siromašnije
Uskoro će je prestići i Rumunija pa će uz Bugarsku biti najslabije razvijena članica EU.
Nedavno objavljeni podaci o bruto društvenom proizvodu po glavi stanovnika korigovani paritetom kupovne moći valuta potvrđuju dalji pad Hrvatske u odnosu na prosečnu razvijenost Evropske unije.
Slabi rast od samo 1,6 odsto u prošloj godini, u odnosu na rast EU od 2 odsto, pogoršao je poziciju Hrvatske pa je ona pala s 59 odsto proseka EU u 2014. na 58 odsto proseka prošle godine.
Indeks ističe da ako se analiziraju trendovi u poslednjih deset godina vidi se da Hrvatska stagnira, dok zemlje istočne Evrope zbog kvalitetnih razvojnih politika imaju snažan rast. Najsnažniji rast razvijenosti imale su Rumunija, Litvanija i Poljska.
Evropska komisija u svojim ranijim analizama svrstava Hrvatsku među zemlje s najlošijim izgledima rasta u dugom roku.
Rast je ograničen pre svega zbog niske stope zaposlenosti, koja je uz Grčku među najnižim u EU, a imaju i vrlo nizak rast produktivnosti rada. Ako se tome doda i starenje stanovništva, koje smanjuje veličinu radno sposobnog stanovništva, jasno je zbog čega su prognoze loše.
Problem je i nizak kvalitet ljudskog kapitala, a rezultati hrvatskih studenata na PISA testu – međunarodnoj proceni znanja i veština na području matematičke i čitalačke pismenosti ispod proseka su 65 zemalja obuhvaćenih ispitivanjem i među najlošijima su u EU.
Dok su druge zemlje tražile načine kako da olakšaju uslove poslovanja i tako podstaknu rast ekonomije i zapošljavanje, Hrvatska je tražila način kako da ubije svaku ekonomsku aktivnost, piše Index.
Osim što nisu konkurentni kada su u pitanju porezi i razni nameti, imaju izuzetno komplikovan pravni okvir, i slabu administraciju, koja bilo kakav poslovni poduhvat pretvara u pakao, navodi se u tekstu i dodaje da je štetu koju je neprijateljski raspoložena administracija nanela Hrvatskoj nemoguće izračunati, prenosi B92.
Tako je zbog poslovnog okruženja Hrvatska znatno slabija u odnosu na uporedive zemlje, u privlačenju industrijskih i izvozno orijentisanih investicija
NDR Koreja upozorila je da je američko uvođenje sankcija lideru Kim Džong Unu i još desetorici visokih korejskih zvaničnika zbog kršenja ljudskih prava predstavlja objavu rata
NDR Koreja upozorila je da je američko uvođenje sankcija lideru Kim Džong Unu i još desetorici visokih korejskih zvaničnika zbog kršenja ljudskih prava predstavlja objavu rata.
Ministarstvo spoljnih poslova NDR Koreje saopštilo da je obaveštenje o uvođenju sankcija njihovim zvaničnicima "začinjeno lažima i izmišljotinama".
NDR Koreja je već sankcionisana u velikoj meri zbog razvijanja programa nuklearnog naoružanja. Danas je korejski lider Kim Džong Un prvi put lično stavljen na "crnu listu" SAD zbog izveštaja o kršenju ludskih prava i postojanja zloglasnih političkih zatvora.
Po monstruoznoj propagandi Stejt departmenta navodi se da je u političkim logorima u NDR Koreji zatvoreno između 80.000 i 120.000 zatvorenika, među kojima ima dece i drugih članova porodica političkih protivnika.
JEDINI RAZLOG ZBOG KOGA SU RADNICE NAJURENE JE NJIHOVA ŽELJA DA POSTANU MAJKE !
KRŠENJE RADNIČKIH PRAVA U ONOME ŠTO JE OSTALO OD SR MAKEDONIJE RASTE PROPORCIONALNO SA PADOM STANDARDA - RADNICI BUKVALNO GINU NA RADNIM MESTIMA !
Станува збор за конфекционерки од Крива Паланка кои од пред два дена повторно се на евиденција на Агенцијата за невработени, а едниствена причина за тоа е одлуката да станат мајки.
За ова, тие јавно побарале помош од Здружението за заштита на текстилни работнички од Штип:
„Завчера се испудени 10 бремени жени, значи имаме пркршување на договорот за вработување и покрај тоа што е кажано дека за време на бременоста жената нетреба да се избрка од работа“ , вели Горан Трајков, Здруж. за заштита на текстилни работнички.
Ова е само еден од примерите за тоа како се кршат човековите права во македонските фабрики:
„Секојдневно се соочуваме со она што и се случува на работниците, по колку саати работат, дека загинуваат на работно место“ , изјави Уранија Пировска, прет. на Хелсиншки комитет – Македонија.
Состојбата, особено лоша е во последните неколку години , а кршењето на работничките права е пропорционално со падот на стандардот:
„Поради сиромаштијата луѓето прифаќаат да работат и повеќе часови и да не бидат плаќани соодветно“ , рече Уранија Пировска, прет. на Хелсиншки комитет – Македонија.
Сепак, ниту еден од нив јавно не зборува за проблемите, уште помалку официјално ги пријавува во инспекција, кај народен правобранител или Хелсиншки комитет.
Токму и поради ова, наместо да се зголемуваат, работничките права се намалуваат, а Синдикатот во најголем број случаи гледа сеир.
Niko ne može da mi kaže da Sušić, Savićević, Stojković, Prosinečki ili Boban danas ne bi bile prve zvezde na Evropskom prvenstvu - kaže Faruk Hadžibegić, kapiten fudbalske reprezentacije Jugoslavije iz 1990. godine
Da je sad 1990. godina, a ne 2016, i da se kojim slučajem igra Svetsko prvenstvo, a ne Evropsko, sada bismo se mi radovali, a ne tamo neki Vels ili Portugalija.
- Imali smo vrhunski tim. Ništa slabiji od ovih današnjih. Jedina razlika je u tome što su sada igrači mnogo bolje medijski propraćeni, tako da imaju cenu i rejting koji nekada ne odgovara stvarnosti. Niko ne može da mi kaže da Sušić, Savićević, Stojković, Prosinečki ili Boban danas ne bi bile prve zvezde na Evropskom prvenstvu - kaže za Faruk Hadžibegić, kapiten silne fudbalske reprezentacije Jugoslavije iz 1990. godine, a sada trener francuskog Valensijana.
Ipak, u četvrtfinalu bi i tugovali, jer bi trojica u "plavom", među kojima i kapiten, promašili penal. I ovih dana ima penal-završnica za infarkt.
- Poraz je sastavni deo igre. I promašeni penal. Šta da se radi. Tako je trebalo da bude. Ipak, ne treba zaboraviti da smo s igračem manje igrali ravnopravno protiv Argentine s Maradonom i Kaniđom. Ako ćemo iskreno, bili smo i bolji!
Da je ta ista 1990, danas se ne bi pričalo o "bregzitu", nego o Jugoslaviji. Moćan bismo sada tim mogli da sastavimo, da smo kojim slučajem ostali zajedno.
- Šetali bismo se evropskim i svetskim prvenstvima. U ono vreme smo imali takve igrače da smo se mi u odbrani ponekad odmarali dok protivnici oduzmu loptu našima u napadu. Šta bi tek danas bilo!
Evropa je počela da se osipa. Možda to znači da će se Jugoslavija jednoga dana ponovo sastaviti. Bar ona fudbalska.
- Po mom mišljenju, nikada nije trebalo ni da se rastavi! Nažalost, ne verujem da ću doživeti da ponovo igramo zajedno. Politika i različiti interesi, u šta se ne razumem mnogo, doveli su nas dovde. Bili smo kolateralna šteta.
Kad je već tako, kapiten "plavih" traži alternativu.
- Voleo bih da Francuzi osvoje titulu. Imaju dobar tim. Mnogo toga zavisi koliko će Dešam biti hrabar. Ali biće teško da prođu Nemačku u polufinalu. Nemci imaju nešto što drugi nikako ne mogu da dostignu, taktičku disciplinu i poverenje u soptvenu snagu.
A bez poverenja u samog sebe ništa ne može da se postigne, ni u fudbalu, a ni u životu, inače.
Bard Jugoslovenskog glumišta preminuo je na današnji dan 2014. godine
Prvi put je zaigrao u Beogradskom dramskom pozorištu. Ipak, put ga je sa sestrom Mirom Stupicom i njenim tadašnjim suprugom Bojanom Stupicom odveo u Zagreb gde je četiri godine radio na sceni Hrvatskog narodnog kazališta (1957-1961).
- Moj uspešan početak je bio šest ili sedam godina posle završene Akademije. Počeo sam u pozorištu sa nekim statiranjem, iznošenjem tacni, a kao kuriozitet mogu da navedem da mi je prva uloga bila eho. A to znači da u komadu ‘Tri sestre’ kada ti mladi poručnici napuštaju jedno veoma pitoreskno selo, jer dobijaju prekomandu za Moskvu, na rastanku sa te tri sestre, malo tuguju i kažu: ‘Samo slušajte kakav je divan eho’, onda jedan glumac vikne: ‘Hop hooop’, a ja iza scene, upola glasa: ‘Hop hooop’. Onda on tri na drugu stranu, ja sa okrenem na tu stranu i opet on: ‘Hop hooop’, a ja opet upola glasa, veoma tiho odgovaram: ‘Hop hooop’. To mi je prva ponižavajuća uloga, a druga ponižavajuća mi je bila da glumim stolicu. Išao sam četvoronoške i kako glavni glumac, čija sam ja bio stolica, menja mizanscen, ja četvoronoške idem do tamo i namestim se da on sedne na moja leđa.
Po povratku u Beograd igrao je u Ateljeu 212 do 1983. godine, u kome se i najduže zadržao. Slučajno se desilo da se u ansamblu „Ateljea 212“ jedan glumac ozbiljno razboleo i nije mogao da igra. Pošto više nisu imali nikoga, rekli su - hajde da probamo sa Borom.u predstavama "Arsenik i stare čipke", "
- To je bio komad „Arsenik i stare čipke“ u kom sam napravio jednu sjajnu ulogu. E, kada sam se dokopao tog parčeta torte, onda sam postao glumac štreber. Nisam dozvolio da mi karijera krene nadole. Samo sam išao napred i postao sam i televizijski glumac. Inače, u našoj familiji, s obzirom na to da mi je i sestra Mira Stupica glumica, važi deviza: „Kada dete nije ni za šta, baci ga na glumu“ .
U „Ateljeu“ je igrao maestralno. „Sprovod" , "Razvojni put Bore Šnajdera", "Kape dole"", "Druga vrata levo", "Mrak i šuma gusta", "Pseće srce"... punile su salu iznova i iznova. Ostvario je veliki broj značajnih uloga u filmu i u televizijskim serijama. Neke od najpoznatijih su u filmovima "Maratonci trče počasni krug", "Balkanski špijun", "Balkan ekspres", "Dom za vešanje", "Profesionalac“...
- Moj profesor glume Joza Laurenčić, u čijoj klasi sam diplomirao, naučio me je jednu veliku i značajnu umetničku stvar, a to je da budem prirodan i spontan, da gradeći ulogu počinjem od sebe, jer što se više udaljavaš od sebe, toliko ćeš napraviti bolju ulogu. To je jedno pravilo kod nas. Ne valja da te identifikuju po samo jednoj ulozi, da te po njoj prepoznaju, da si stalno isti. Neprestano sam se trudio u toj transformaciji, nastojeći da svaku rolu odigram drugačije od prethodne. Jednostavno, da ne ličiš na ono što si već ostvario. Što si više udaljen od sebe privatno, to znači da si napravio karakter. Velika uloga je kad si drugačiji, kad uđeš pod kožu drugom čoveku. Gluma ne može da se nauči, nema pomoći kad se upali kamera ili kad se podigne ona zavesa i pojavi se onaj mrak, puno gledalište i svi te gledaju i svi imaju pravo da te ocene. Postoji velika pravda u ovom poslu: ili si talenat ili si pogrešio? Talenat je presudan. Tu je takođe i velika volja, ali i silan rad na svakoj ulozi.
Za razliku od kolega, Bora nikada nije krio da su mu sve nagrade u karijeri izuzetno prijale, kao i da mu nije mrsko da sebe gleda na TV.Jednom prilikom rekao je:
- Ja mogu to da gledam. Vidim da sam bio odličan. Stvarno, vidim da sam dosta dobro igrao. Ne žalim se. Obično glumac, kada gleda sebe, kaže: ‘U, majku mu, mogao sam mnogo bolje’, ali ja se sebi dopadam.
Na filmu debituje likom kolebljivog i neurotičnog partizana u "Koracima kroz maglu" (1967) Žorža Skrigina. Filmu se vraća tek u drugoj polovini sedamdesetih godina - s pojavom generacije reditelja tzv. praške škole (npr. "Nacionalna klasa" Gorana Markovića i "Poseban tretman" (1980) Gorana Paskaljevića). Glumi i na televiziji u serijama "Sivi dom", "Diplomci", "Ceo život za godinu dana", "Ljubav, ah ljubav", "Rađanje radnog naroda"... Uloga Đenke koju je odigrao u filmu "Maratonci trče počasni krug" donela mu je veliku slavu.
Dobitnik mnogobrojnih priznanja i nagrada - osvojio je Sterijinu nagradu za ulogu u predstavi "Maratonci trče počasni krug", nagradu Ćuran za uloge u predstavama "Maratonci trče počasni krug", "Mrešćenje šarana", "Pseće srce", "Lari Tompson-tragedija jedne mladosti", nagradu "Zoranov brk" za ulogu u predstavi "Povratak", nagradu Pavle Vujisić za životno delo, Gran pri za ulogu u "Profesionalcu" u Kanu - mogao je da odigra još maestralnih uloga, da se nije umorio...
Poslednjih meseci uživao je u ulozi dede malog Dejana, kojeg su mu podarili sin Srđan i snaha Ana. Nažalost, pogoršanje zdravstvenog stanja posle rutinske operacije dovelo je do moždanog udara. Ovu bitku slavni glumac nije uspeo da dobije.
Dan borca je bio državni praznik u Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji i Saveznoj Republici Jugoslaviji, koji se proslavljao 4. jula
Dan borca, koji je nazivan i "praznik ustanka naroda Jugoslavije“, obilježavao je godišnjicu sjednice Politbiroa Centralnog komiteta Komunističke partije Jugoslavije, održane 4. jula 1941. godine u Beogradu, na kojoj je donešena odluka o podizanju oružanog ustanka. Kuća u kojoj je održana ova sjednica je kasnije pretvorena u muzej "4. juli“.
Dan borca je za državni praznik proglašen 26. aprila 1956. godine i proslavljao se svake godine u čitavoj zemlji. Poslije raspada SFR Jugoslavije, postao je državni praznik Savezne Republike Jugoslavije, ali se kasnije obilježavao samo u Srbiji. Ukinut je 2001. godine odlukom Vlade Srbije.
Praznik se i danas, nezvanično, proslavlja u organizaciji Saveza udruženja boraca narodnooslobodilačkog rata.
Pored ovog praznika, koji se proslavljao u cijeloj Jugoslaviji, postojao je i praznik pod nazivom "Dan ustanka", koji se proslavljao posebno u svakoj republici određenog datuma: Srbiji 7. Jula, Crnoj Gori 13. jula, Sloveniji 22. jula, Bosni i Hercegovini i Hrvatskoj, a Makedoniji 11. oktobra.
