U Jugoslaviji svi su imali stanove, išli na more, imali video - rikordere, a naš pasoš je na crnoj berzi vredeo 50.000 maraka i zato je priča o toj zemlji kao tamnici naroda idiotska floskula, rekao je glumac Sergej Trifunović
On je sa Idom Prester, pevačicom i novinarkom iz Hrvatske govorio na tribini "Jugoslavija: od tamnice naroda do Coca Cola socijalizma", koji je u gradu na Ibru organizovalo kraljevačko udruženje "Pozitivna omladina".
“Posle sukoba sa Staljinom 1948. godine, Federativna narodna Jugoslavija se okrenula prema zapadu, pa je 1952. godine sklopljen sporazum sa Sjedinjenim Američkim Državama o kupovini knjiga, ploča i filmova”.
Jugoslovenska kinematografija je, rečeno je na tribini, narednih decenija imala šest filmova kandidata za Oskara, a u snimanju filma "Bitka na Neretvi", koje je trajalo dve godine, učestvovala je cela tadašnja Jugoslovenska narodna armija, čiji je svaki pripadnik u svakom trenutku morao da bude na raspolaganju autorima filma.
Ni taj film, ni osam godina kasnije, 1975. snimana "Užička republika" nisu imali ograničen budžet, ali je, prema rečima Sergeja Trifunovića, sa, kako se procenjuje, potrošenih između 20 i 30 miliona dolara, "Užička republika" te godine bila najskuplji film na svetu.
Sergej Trifunović je rekao da se umetnici sličnog senzibiteta sa prostora Jugoslavije sve više druže i da samo on ima dva takva zajednička projekta.
Jedan od tih projekata, naveo je Trifunović, treba da okupi ekipe glumaca i pevača na relaciji Zagreb - Sarajevo - Beograd, a drugi na relaciji Beograd - Ljubljana.
“Treba samo još do Skoplja da dobacimo i to je to”, rekao je glumac.
