FOTO: U Jajcu obilježena 72. godišnjica Drugog zasjedanja AVNOJ-a

JAJCE - Više od 2.000 antifašista okupilo se danas u Jajcu na manifestaciji kojom je obilježena 72. godišnjica Drugog zasjedanja Antifašističkog vijeća narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ).

Počast poginulim borcima tom prilikom odali su borci Narodnooslobodilačkog rata (NOR), predstavnici nekoliko političkih stranaka i nevladinih organizacija, te antifašisti iz gotovo svih republika bivše Jugoslavije između ostalih gradonačelnik Tuzle Jasmin Imamović, predsjednik SABNOR-a u BiH Bakir Nakaš , te predstavnici brigade Garibaldi iz Trsta.

Danas, 72 godine poslije okupljeni u Jajcu na mjestu gdje se historija događala i gdje se ogleda u svijetlim činjenicama antifašizma i narodnooslobodilačkog rata, ovo okupljanje je poruka i potvrda želje i odlučnosti da se ukaže na vrijednosti koje treba cijeniti, na događaje koji su obilježili historiju regiona, a Muzej Drugog zasjedanja AVNOJ-a, osnovan prije 62 godine, čuva kolektivno sjećanje na doprinos pobjedi nad fašizmom.

U okviru manifestacije položeno je i cvijeće na Spomen fontanu u Jajcu posvećenu AVNOJ-u i održana svečana akademija povodom 72. godine Drugog zasjedanja AVNOJ-a.

Danas i sutra biće upriličena i regionalna konferencija 1945 -2015: Muzeološke apologije (dis)kontinuiteta o temu: Muzealizacija Drugog svjetskog rata.

Drugo zasjedanje AVNOJ-a održano je 29. novembra 1943. u Jajcu, u današnjem muzeju Drugog zasjedanja AVNOJ-a.

Džordže Andrejević Kun dekorisao je salu za 142 delegata koji su 29. novembra počeli zasjedanje intoniranjem himne “Hej Sloveni”.

Zasjedanje je zatvorio Ivan Ribar.

SREĆAN DAN REPUBLIKE: Naša predivna domovina Jugoslavija bi danas slavila 75. rođendan

 Na današnji dan 1943. godine u Jajcu je održano Drugo zasjedanje AVNOJ-a, na kojem su postavljeni temelji socijalističke Jugoslavije, a ovaj datum je u SFRJ proslavljan kao Dan Republike.

Na Drugom zasjedanju AVNOJ-a, predstavnici partizanskog pokreta otpora proglasili su federalno uređenje Jugoslavije, a kraljevskoj vladi zabranjen je povratak u zemlju.

AVNOJ je tada proglašen za vrhovno zakonodavno i izvršno državno tijelo, koje je donijelo istorijske odluke o uređenju Jugoslavije.

Tim odlukama ustavnog karaktera izgrađeni su vrhovni državni organi nove Jugoslavije, pa je zbog toga taj datum zapisan kao dan stvaranja nove Jugoslavije.

AVNOJ je odlučio da se nova Jugoslavija izgradi na demokratskom principu kao državna zajednica ravnopravnih naroda.

Josip Broz Tito, generalni sekretar Komunističke partije Jugoslavije i vrhovni komandant Narodno-oslobodilačke vojske i partizanskih odreda Jugoslavije proglašen je za maršala Jugoslavije.

Zasjedanju u Domu kulture u Jajcu prisustvovala su 142 delegata iz svih krajeva Jugoslavije, a predsjedavao je predratni predsjednik Skupštine Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca Ivan Ribar.

Obilježavanje 29. novembra kao Dana Republike prestalo je sa raspadom SFRJ u svim njenim republikama, osim u Srbiji.

Dan Republike ostao je zvanični praznik u SR Jugoslaviji do 14. novembra 2002. godine, kada je ukinut odlukom Savezne skupštine.

Nova vlada Poljske izbacila je zastavu Europske unije iz svoje sale za vrijeme sjednice

Nova vlada Poljske izbacila je zastavu Europske unije iz svoje sale za vrijeme sjednice i iz prostorija u kojima drži konferencije za medije

Nova poljska premijerka, Beata Szydlo, ovu promjenu je objasnila riječima: To je odluka. Neće biti promjene. Vlada Poljske će zasjedati i obraćati se javnosti samo pored – za mene, u svakom slučaju – najljepših boja. Pored bijelo-crvene zastave Poljske”.
Pritom je dodala: “Naravno, Poljska je aktivni član Europske unije i vodit ćemo politiku koja će donositi maksimalnu korist našim građanima, našoj ekonomiji i našoj dijaspori.”
Promjenu su primijetili i na Zapadu.
Utjecajni Financial Times ocijenio je da uklanjanje zastava EU samo potvrđuje da se hlade odnosi između Bruxellesa i nove euroskeptične vlade u Varšavi koja ima “patriotskiji pogled na svijet”.
Američka agencija Associated Press ocijenila je da je Szydlo raskinula s praksom svojih “proeuropskih prethodnika” i da želi veću neovisnost od Bruxellesa.

SVEDOČANSTVA - Zašto sam volela SFRJ

Zasto sam volela SFRJ

-Zato sto mi je obezbedjeno srecno detinjstvo
-Zato sto sam kao dete sa svojom uciteljicom mogla i da letujem i da zimujem
-Zato sto sam osecala sigurnost i nisam pozelela da zivim u bilo kojoj drugoj zemlji

-Zato sto su me roditelji naucili da volim svoje drugove,prijatelje/ ljude
-Zato sto su me roditelji naucili da nikada, ama bas nikada ne sme da me interesuje ko je koje nacionalnosti
-Zato sto sam na fakultetu imala svetski priznate profesore od kojih sam imala sta da naucim
-Zato sto sam imala priliku da se besplatno skolujem
-Zato sto sam kao dobar student sama sebi mogla da nadjem posao
-Zato jer su se cenili ljudski kvaliteti

-Zato sto sam mogla da proputujem svoju,pa i druge zemlje
-Zato sto sam se u njoj mogla uzdici kao covek sa nekim svojim kvalitetima
-Zato sto sam mogla da obezbedim sebi solidnu egzistenciju
-Zato,zato...

I jednoga dana, tamo negde devedesetih, sve se pomracilo.Obezvredjena sam kao covek, kao....kao poslednja stetocina. Ostala sam i dalje tu da budem svedok
mnogim ruznim stvarima.

-Jos milion ''ZATO'' I ''zasto?""

OLIVER STOUN: Hilari Klinton je glupa, a Titu se divim!

U intervjuu za katarsku televiziju, čuveni reditelj Oliver Stoun je istakao da ne podnosi Hilari Klinton, pošto je izjavila da su Sjedinjene Američke Države uradile odličan posao vodeći svet, jer nakon Drugog svetskog rata nije bilo novih svetskih ratova.

- Eto, to je rekla. Ona je osorna i glupa. Uopšte nema svest da su SAD imperija i da je svaka imperija imala svoj kraj… Hilari Klinton veruje da su atomske bombe najbolji način za kontrolu sveta - rekao je Stoun, koji je istakao da je Ugo Čavez bio sjajan čovek.

- To je bio jedan izvanredan duh, njegova smrt je veliki gubitak za svet. Bio je velika ličnost za Latinsku Ameriku. Bio je nezavisan od Sjedinjenih Američkih Država - istakao je reditelj.

Ovaj Oskarovac je naveo da je fasciniran Josipom Brozom Titom.

- Sve više se divim Titu. Očito je da su stvari u Jugoslaviji počele da se raspadaju posle njegove smrti - rekao je Stoun.

DETALJI SVADBE VEKA: Venčanje partizanke Jovanke i maršala Tita uzburkalo svet!

Tito bio je obučen u belu uniformu sa zlatnim oznakama čina. Njegova supruga, lepa preplanula brineta, imala je na sebi haljinu od bordo satena. Izlazeći prvi put pred strance, gospođa Broz nosila je o vratu zlatnu ogrlicu, dok je na haljini imala broš sa dijamantima

Malo je ko znao da su se Josip Broz Tito i Jovanka Broz tajno venčali 15. aprila 1952. godine nedaleko od Iloka. Prema rečima Iločana, venčanje je bilo tajno i održano je u Titovoj vili na Pajzošu (Dunavka) koja se nalazi između Šarengrada, Bapske i Iloka.

Posle je službeno, u knjigama, bilo zavedeno u matičnom uredu u Šarengradu (malo selo u Hrvatskoj). Iločani kažu da svi oni znaju za to venčanje i kako im to nije nova informacija. Ne znaju koliko je gostiju bilo na venčanju, ali veruju da je na njemu bio samo uzak krug ljudi.

Vila na Pajzošu zapravo je bila vojna ekonomija, a pre toga i zemljište grofa Eltza. Reč je o imanju od stotinak hektara, na kojem se nalaze vinogradi, šume i nekoliko lovačkih kuća, razni objekti, vila, vinoteka i lovište.
Tamo je bio sagrađen i heliodrom pa je Tito često znao tamo da navrati i helikopterom. Iločani kažu da je obožavao da lovi u tom lovištu koje je bilo ograđeno, a da je za te potrebe divljač naterivana.

"Znali smo da je tamo bilo to venčanje, ali ga se ne sećamo. Ipak smo mi tamo počeli kasnije da radimo. Radili smo svoj posao i nismo nikad nikoga ništa pitali o njemu. Znam samo da nigde u kući nisu bile postavljene bilo kakve fotografije koje bi podsećale na to venčanje", rekla je Rozalija Džalto koja je u Dunavki sa suprugom Mijom bila domar.

Seća se i vinoteke sa više od 2.000 boca vina, bačava rakije, ali i jakog obezbeđenja koje je u vili bilo kad bi je Tito posećivao. Za supružnike kaže da su bili dobri prema njima i da su se uvek lepo ophodili. Nisu imali često prilike za razgovor, ali Tito bi ih uvek kada bi ih video, pozdravio, pitao kako su, šta se radi i slično. Seća ih se i da su se često šalili i smejali.

Da su Tito i Jovanka sklopili brak strani novinari u Beogradu saznali su iz pozivnice za prijem u čast visokog gosta iz Britanije.

Vest o Titovom venčanju sa Jovankom primljena je u svetu kao prvorazredna senzacija. Gotovo da nije bilo lista u Evorpi ili Americi, koji na udarnoj strani nije ovom događaju posvetio veliku pažnju.

Agencija Rojters ovako je opisala prvo zajedničko pojavljivanje Tita i Jovanke:

"Beograd, 19. septembar 1952. - Na prijemu koji je priređen u čast britanskog ministra inostranih poslova Idna u Belom dvoru maršal Tito bio je obučen u belu uniformu sa zlatnim oznakama čina. Njegova supruga, lepa preplanula brineta, imala je na sebi haljinu od bordo satena. Maršal i supruga primili su goste u predvorju Dvora, bivšoj rezidenciji princa Pavla. Izlazeći prvi put pred strance, gospođa Broz nosila je o vratu zlatnu ogrlicu, dok je na haljini imala broš sa dijamantima. Crne kose okruživale su njen lik i bile začešljane u vidu punđe.”

Dan ranije (18. septembar 1952.) Rojters je iz Beograda emitovao sledeći izveštaj:

"Jugoslovenska direkcija za informacije stavila je danas na raspolaganje prve slike gospođe Jovanke Broz, supruge maršala Tita. Kao što se vidi na snimcima, to je crnomanjasta žena, lepa i dobro građena. Na jednoj fotografiji vidi se kako šeta kraj jezera sa maršalom Titom i njegovim devetogodišnjim sinom od bivše žene, Aleksandrom. Gospođa Broz je približno istog rasta kao i maršal koji je visok nepunih pet stopa i šest palaca".

Vilijam Gejlmor, novinar njujorškog “Dejli kompasa”, ovim rečima opisao je Jovankinu udaju za Tita:
"Vest da je maršal Tito, u svojoj 60. godini uzeo nevestu od 28 godina, Jovanku Budisavljević, možda je za mnoge iznenađujuća. Budući da sam se s njima upoznao i dugo razgovarao, ja nisam nimalo iznenađen. Josip Broz Tito, bez obzira na ulogu koju igra na međunarodnoj pozornici i na njegov dramatičan uspon na vlast, jedan je od najimpresivnijih ljudi koje sam ikada sreo. Ja mogu sasvim da razumem što jedna mlada žena, 32 godine mlađa od njega, nalazi da je on veoma privlačni primer vladalačke virilnosti nasuprot njegovih 60 godina. Čak i njegovi neprijatelji priznaju da je on čovek magnetske snage, sa očima koje su blage i proročke i širokim ramenima ispod plavosede, grivaste kose. On se lako smeje i ima mekan somotast osmeh. Tito je ličnost koja može da inspiriše ljude i privuče žene”.

ZLOGLASNA PORODICA ROTŠILD - Imperija zla na svim jugoslovenskim prostorima

 Familija Rotšild ima svoje guvernere, premijere, ministre i nadzornike na jugoslovenskim prostorima, koji vode računa da se sve odvija prema njihovim planovima. 

Pročitajte o imperiji zla koja je uništila SFRJ i koga i šta poseduju i iza kojih se organizacija i firmi kriju u svakoj republici posebno

Imperija Rotšild, jadna od najmoćnijih porodica u istoriji, odavno se rasporedila na prostoru Jugoslavije, koju je trebalo podeliti kako bi imperija i ostale multinacionalne kompanije u obliku i pod imenima raznih kompanija mogle “kupiti”, instalirati i kontrolisati profitabilne poslove na ovom prostoru.
 Familija Rotšild ima svoje guvernere, premijere, ministre i nadzornike koji vode računa da se sve odvija prema planu. Evropsku uniju stvorili su Rotšildi (Šuman). EU predstavlja eksploatatora Rusije, koju treba osloboditi balasta Sibira. Za ovaj posao, Rotšildi su u radni odnos primili Soroša, Berezovskog, Hodorkovskog, Kasparova itd. 
Rotšildii su mračna hazarska porodica čija misija traje vekovima. Oni su skriveni vlasnici američkih Federalnih rezervi, Pariskog kluba, Londonskog kluba, te kontrolori Međunarodnog monetarnog fonda i Svetske banke. Sve je počelo krajem 18. veka, od Majera Amšela Rotšilda. Rotšildi (u prevodu “crveni štit”) poreklom su iz Frankfurta, ne slučajno, najvećeg finansijskog centra u EU u kojem se nalazi sedište Centralne Evropske banke i vodećih evropskih i američkih banaka, koje su većinom pod kontrolom dinastije. 

Amšel  je imao pet sinova, koje je rasporedio širom Evrope. Salomon je otišao u Beč, Karl u Napulj, Natan u London, Džejms u Pariz, a Amšel ostao u Frankfurtu. Za oko 200 godina, sinovi i njihovi potomci u potpunosti su pokorili i podjarmili zapad. Glavnu reč vodi englesko-francuski tim Rotšilda na čelu s Natanom, sinom Jakoba Rotšilda. Engleski tim predvode Edmund i Evelin s mladim Natanom, a francuski Gi Rotšild sa sinovima Davidom i Edvardom. Evelin Rotšild, rođen 1931. godine, je Kum Crnog Plemstva, desna ruka kraljice, vođa Iluminata, vođa internacionalnih cionista, vlasnik Izraela, glavni bankar Vatikana i kontrolor svetskog snabdevanja novcem.

ROTŠILDI U SRBIJI

Rotšildi deluju u Srbiji preko Đerđa Soroša, koji predstavlja krucijalnu polugu ekspanzije Rotšildovih prema istoku. Đerđ Soroš je mađarski Jevrej (Hazar). U svetu se ovaj “sivi kardinal” prikazuje kao “Robin Hud kompjuterskog doba”, zato što, tobože, uzima novac od bogatih država i deli istočnoj Evropi i Rusiji preko svojih fondacija. Na taj način instalira “demokratiju” i “građansko društvo” u zemlje koje su iscrpljene u komunizmu. U Srbiji, ovaj sivi kardinal vrši pripremu terena za Nataniela Rotšilda i predstavlja značajnog kreatora političke, pravne, privredno-finansijske, kulturne i medijsko-informativne slike društva. Na tom putu nastoji istisnuti crkvu, jezik, pismo, istoriju i nacionalizam. Mrežu uticaja izgradio je ’90-ih godina preko “Fonda za otvoreno društvo”, “Fonda za humanitarno pravo”, “Helsinškog odbora”, “Beogradskog kruga”, “Evropskog pokreta”, “Centra za antiratnu akciju”, “NUNS-a”, “ANEM-a” i “OTPOR-a”. Sve vodeće nevladine organizacije u Srbiji predstavljaju istureno odeljenje Rotšilda, i zadužene su, ne samo da ostvare što veći politički uticaj, već i za psihološko oblikovanje nacije. Pored elektronskih medija, na Soroševom spisku nalaze se dnevni listovi, časopisi i izdavačke kuće. Pod istom kontrolom nalaze se i dve vodeće informativne agencije u zemlji, Beta i Fonet, koje su podružnice Asošijeted presa i Rojtersa, koji su u vlasništvu Rotšilda još od 19. veka. Soroš je ostvario infiltraciju u kulturne i obrazovne institucije, pozorišta, Narodnu biblioteku, Istorijski arhiv, SANU itd. Oko sebe je okupio grupu glumaca, reditelja, dramskih pisaca, muzičara, književnika, naučnih radnika, analitičara i bivših diplomata. Centar za unapređivanje pravnih studijaHuman Rights Watch takođe je prisutan. U istom taboru nalazi se CESID i ostale organizacije koje se bave ispitivanjem javnog mišljenja. Pored “nevladinog” sektora, Soroševe ruke nalaze se u finansijama, koje se kontrolišu preko raznih “eksperata” finansiranih posredstvom “Otvorenog društva”. Haški tribunal takođe je finansiran Soroševim fondovima. Značajna preduzeća Rotšilda na ovim prostorima su “Carlyle Group” i Međunarodna krizna grupa, koja je na čelu sa Sorošem vodila višegodišnju kampanju za nezavisno Kosovo. Grupu, pored Soroša, finansiraju i Rupert Mardok (Sky medijska kuća), Goldman Sachs i J.P. Morgan. Među članovima nalaze se, ili su se nalazili Marti Ahtisari, Džejms Lajon, Morton Abramovič, Luj Arbur, Zbignjev Bžežinski, Vesli Klark, Mihail Hodorkovski i Torvald Stoltenberg. Nezavisnost Kosova je interes Rotšilda, jer Kosovo ima ogromne rezerve olova, cinka, zlata i uglja. Nezavisnost je od suštinskog interesa za Rotšildove rudarske i metalurške kompanije, koje bi u takvoj situaciji imale čist prostor za preuzimanje deficitarnog rudnog blaga i energetskih resursa. Pored zalagaja za otimanje Kosova, Soroš i Međunarodna krizna grupa sve više pažnje usmeravaju prema Vojvodini. U tom smislu, forsiraju “pandunavski projekat” iza kojeg stoje Nemačka i Austrija. Vojvodina bi se, prema toj zamisli, trebala ugurati u takvu podunavsku konfederaciju u formi “Evropske regije”. Na terenu se projekat sprovodi kupovinom poljoprivrednih kombinata, šećerana, mlekara, uljara i banaka. S druge strane, Austrija i Nemačka pozicioniraju svoje kompanije u pokrajni. Nemačka kompanija “Nordzucker” kupila je šećerane u Vojvodini, VAC kupio novosadski Dnevnik, a austrijska Erste banka za sedište izabrala Novi Sad, gde su se smestile OTP bankarska grupa i Metals banka. Treba reći da su Srbi u Austriji dobili status nacionalne manjine, tako da bi to bio i položaj u budućoj konfederaciji, koja bi predstavljala realizaciju projekta “Alpe-adria”, inkarnaciju Habsburške Monarhije.

ROTŠILDI U BIH

U Federaciji BiH, u oblasti rudarstva i metalurgije prednjači Mital grupa, koja je zauzela Zeničku čeličanu, jednu od najvećih na Balkanu. Mitalu je pripojen i rudarski kompleks Ljubija iz Republike Srpske. Oblast energetike rezervisana je za MOL, koji je kupio državnu naftnu kompaniju Energopetrol. Investicinii fond Borisa Berezovskog, Salford, preuzeo je industriju mleka. Sektorom bankarstva i finansija zagospodarile su Rotšildove banke Unikredit i Intesa. Još od 1993, u Federaciji je prisutan Soroš s mrežom nevladinih organizacija. Među viđenim članovima Soroševog otvorenog društva bili su Jakob Finci i Ivan Štraus. Pored Otvorenog društva, treba spomenuti “Obrazovanje gradi”, Medija centar Sarajevo, Helsinški komitet, “Žene Bosne” i druge nevladine organizacije. Od medija kontrolišu dnevni list “Oslobođenje”, magazin “Start” i televiziju NTV Hajat. U Republiku Srpsku Rotšildi su ušli preko Soroševih fondacija, Mital Stil korporacije, Salforda. Soroš je osnovao više nevladinih organizacija s istovetnim ciljem kao i u Srbiji (Helsinški komitet za ljudska prava, “Lex international”. Soroševi mediji okupljeni su oko međunarodne organizacije “Press Now” i Soroš medija centra iz Sarajeva. Neki od tih medija su “Nezavisne novine” i Alternativna televizija Banja Luka. U oblasti privrede, Salford je kupio banjalučku mlekaru.

ROTŠILDI U CRNOJ GORI

Dolazak delegacije Rotšilda, neposredno nakon referenduma o nezavisnosti u Crnoj Gori, kojeg su oni sproveli, označio je početak kolonizacije Crne Gore. Crnu Goru u potpunosti su kupile hazarske kompanije koje predvode Rotšildi.

Kolonizaciju, kao i u regiji, predvode Rotšildi, a pored njih su “ruski” biznismeni i Soroš. Treba prisvojiti luke, resurse, metalurške kombinate i turističke kapacitete. Kao u Srbiji i ostalim državama regije, Soroš je i u Crnoj Gori izgradio mrežu nevladinih organizacija. CEDEM, Helsinški komitet za ljudska prava, “Human Rights Action” i “Hominem Querum“ samo su neke od njih. Na to se nadovezuju kontrolisani mediji, preko kojih je vodio antisrpsku kampanju. U saradnji s Evropskim organizacijama i venecijanskom komisijom aktivno je pomogao projekat nezavisnosti.

ROTŠILDI U HRVATSKOJ

Za razliku od ostalih država Balkana, Rotšildi okupiraju Hrvatsku uglavnom iz Mađarske, koja predstavlja bazu širenja hazarske dinastije. Preko Unikredit i Intesa banke preuzeli su Zagrebačku i Privrednu banku. U Hrvatskoj je Soroš manje prisutan nego u ostalim zemljama Balkana. Pored MOL-a, koji je preuzeo naftnu kompaniju INA, druga značajna Rotšildova kompanija u hrvatskoj privredi je Trigranit. U oblasti telekomunikacija prisutan je T- Mobile.

ROTŠILDI U MAKEDONIJI

Makedonija deli sudbinu ostalih kolonija regije. Drugim rečima, suverenitet i nezavisnost ostali su na nivou teorije, dok se u isto vreme sprovodi tiha okupacija privrede i resursa uz obećanje “svetle budućnosti” u EU. Istovremeno, forsira se proalbanska opcija koja treba zaokružiti projekat Velike Albanije. Za ove ciljeve, Soroš koristi brojne organizacije – Helsinški komitet, Centar za multikulturno razumevanje, Asocijaciju za demokratske inicijative, u kojima dominiraju Albanci. Soroš ima učešća u makedonskom mobilnom operateru MT preko  “Stonebridge Comunications” kompanije u kojoj ima deonice.

ZAKLJUČAK

Na putu do cilja, Rotšildi koriste reforme, tranziciju, šok terapiju, izbore, referendume, secesiju, revolucije, građanske ratove i vojne intervencije. Narodima se nudi “sloboda”, “demokratija” i dobrovoljno ropstvo u zamenu za nezavisnost i resurse. Alternative su sankcije, izolacija i bombardovanje. Bivša Jugoslavija samo je jedna etapa i pokusni kunić u pohodu Rotšildove imperije prema istoku.