MILENA DRAVIĆ: Dragan je pomagao svakome, i onima koji ga presretnu na ulici

Šta je o Draganu Nikoliću rekla njegova supruga - Izvodi iz intervjua nedavno objavljenog u Nedeljniku

 Dragan Nikolić i Milena Dravić poput Boni i Klajda branili su srpsku kulturu od svih pošasti koje su je tokom proteklih decenija tako uporno napadale. Radili su to umetnošću i dostojanstvom, ali šmekerski.

Najblistaviji bračni i umetnički par sa ovih prostora, upoznao se na snimanju "Horoskopa", 1969. godine. Venčali su se isto tako šašavo, u skladu sa njihovom divnom prirodom. Usred snimanja jednog filma zamolili su reditelja za kraću pauzu i otišli u opštinu Vračar da sklope brak. Kuma je bila Seka Sablić. Kasnije je došao "Obraz uz obraz". I... Ostali su zajedno.

Vest o smrti Dragana Nikolića, iako se dugo pričalo o njegovom krhkom zdravlju, pogodila je sve poput groma. Ostaviće duboku prazninu, iako jedna takva legenda nikad zapravo ne može umreti. Nastaviće da živi kroz umetničko zaleđe, priče o njegovim genijalnim dogodovštinama koje će decenijama prepričavati lokalci uz zasluženo divljenje njegovoj ne samo umetničkoj nego i ljudskoj gromadi.

Milena Dravić je ne samo jedna od najvećih Jugoslovenskih glumica u istoriji domaće kinematografije već dokaz jednog vremena u kojem je bilo sve moguće pa i da jedan naš film bude 20 godina na repertoaru u Londonu. Dugo je nije bilo u novinama i letos se odlučila da Nedeljniku ukaže poverenje i progovori javno.

Prenosimo delove ovog kultnog intervjua. Ne u znak sećanja na Gagu Nikolića. Njega je nemoguće zaboraviti. Prenosimo ga u znak podsećanja i jednog velikog poštovanja.

Sećam se da sam letos, gostujući na RTS-u, gledao ispred studija na zidu velike fotografije iz arhive najpoznatiijih emisija domaće televizije. Bila je tu slika jednog od najvećih šou programa nekadašnje Jugoslavije "Obraz uz obraz", koji ste vodili vi i Dragan Nikolić. Samo sat pre toga čuo sam se s vama i Draganu je tada bilo veoma loše zdravstveno stanje. Pomislio sam da su čudne te životne amplitude. Jednom imaš "Obraz uz obraz", a onda ne možeš da razmišljaš o tome dok se boriš za život u urgentnom centru.

Zaista je došao jedan trenutak kada mi je bilo sve izbrisano kao gumicom. Apsolutno nema ništa. Sve je otišlo i čitava moja koncentracija je posvećena samo jednom - da Draganu bude bolje i da ja učinim sve koliko je u mojoj moći da mu pomognem. Da zaštitim njegov život ali i njegovu umetnost. Jer da se razumemo, počeli su da ga ponižavaju. Dragana su debelo ponizili. Po nekoliko pitanja. I u okviru profesije, ali i što se tiče drugih stvari. Ali ne bih više od toga da pričam. Zamolila sam u jednom trenutku medije da prestanu da pišu takve strašne stvari i objavljuju one strašne naslove.

Dragan i ja smo ljudi istog kova. Mi nismo nikada bili zaštićeni. Nas niko i nikada nije štitio, a ja sam videla da su mnogi bili zaštićeni. I sad vidim neke za koje mogu reći da su i problematične ličnosti a da su ipak zaštićeni. Nas dvoje smo izlazili toliko u susret ljudima. Napravili smo karijere mnogima i mislim da nismo zaslužili to što se desilo.

Da li ste bili zapanjeni tim razvlačenjima Dragana po tabloidima, tom krvožednošću medija?

Jeste, ali iza te krvožednosti stoji neko.

Tiraž i profit?

Ne samo profit. Ima i jedna dodatna stvar. Ne mogu da tvrdim da su imali zeleno svetlo, ne mogu da kažem da je reč o osveti, ali bilo je tu onog da neko hoće da te nauči pameti.

Pa šta da vas nauči u tim užasnim trenucima?

Neću da govorim o sebi, ali Dragan je pomagao svakome pa i onima koji ga presretnu na ulici. Zvali su ga telefonom. Pomagao je i mnogima koji su zvali sa Kosova. Zašto onda tom čoveku činiti onoliko veliko zlo. Ili su posredi ko zna koje ličnosti u tabloidima, a ima i raznih organizacija pa je došlo vreme da se obračunaju preko nas.

Vi verujete da to nije bio jedan odvratni rijaliti?

Jeste, bio je odvratni rijaliti, ali bilo je i još nešto. Indikacija za moj odgovor ima u filmu i predstavi "Profesionalac". Ima jedna stvar koja upućuje na to. Vidim ko su zaštićeni ljudi. A ako si čist i sam sa svojim poslom, poštenjem, odnosom prema ljudima, dobijaš šamarčinu.

Dragan je imao veliki uspeh u Francuskoj, u pozorištu u Parizu. Zašto se vratio?

Pre same uloge u pozorištu, u Parizu je snimio film sa Marijom Šnajder, Erlandom Jozefsonom, Alidom Vali... A onda dolazi ponuda režisera Lučana Pintilijea koji je došao u Beograd da dodeli ulogu Draganu za predstavu "Na dnu" u pariskom pozorištu "Sara Bernar". I Dragan odlazi u Pariz. On je jedini glumac sa ovog prostora koji je pozvan u tako veliku kuću u Parizu i za tako veliku ulogu. A jedina osoba koja zbog svog glumca stiže u Pariz, jer zna da je on tremaroš, jeste Mira Trailović koja se pojavljuje i kojoj se svi klanjaju u Francuskoj jer je tada direktor festivala u Nansiju. Ona dolazi na generalnu probu i daje mu krila da razbije tremu. Svi naši slikari iz Pariza bili su na premijeri. Posle toga, Dragan u Parizu dobija ulogu Isusa Hrista u predstavi "Majstor i Margarita". Fenomenalan uspeh. Zovu ga da glumi u mnogim francuskim filmovima. Istovremeno, Dragan se u Parizu stalno viđa sa Danilom Kišom. Ali jednog dana mi samo kaže: "Daj da se vraćamo, dosta je."

Zašto?

Nedostaje mu društvo iz Beograda. Crveni krst. Fali mu Atelje 212. I vratimo se. A jedini je naš glumac koji je je igrao na tako velikoj sceni u Parizu.

Da li mu je bilo žao?

Mi tada u Jugoslaviji imamo mnogo posla. On igra mnogo ovde, ali odlazi povremeno u Francusku gde snima filmove, jedan i sa Katrin Denev.

Deluje da nikada nije bilo rivaliteta između vas i Dragana? Vi ste ga podržavali u karijeri u Francuskoj?

Mi nismo te fele. Nismo sujetni ljudi. Sama profesija je takva da se sujeta možda i podrazumeva. Ali nas dvoje nismo.

RAZBIJAMO MITOVE: TITO I JUGOSLAVIJA NISU IMALI SVEMIRSKI PROGRAM

BLOG NOVA YUGOSLAVIA DEMANTIRA SAVREMENI URBANI MIT - MI NISMO IMALI SVEMIRSKI PROGRAM

RADI SE O KVAZIDOKUMENTAROM FILMU KOJI ŠIRI ANTIJUGOSLOVENSKU PROPAGANDU I ANTITOISTIČKU HISTERIJU NA TIPIČNI AMERIČKI NAČIN - ŠIRENJEM LAŽI, DEZINFORMACIJA I RADIKALNIM ISKRIVLJIVANJEM ISTORIJSKIH ČINJENICA !

SAMO ISTORIJSKI NEPISMENI LJUDI I DILETANTI ISPRANIH MOZGOVA MOGU POVEROVATI U OVAKVE GLUPOSTI !

Jugoslavija je za vrijeme Hladog rata razvijala svemirski program koji je 1961. Tito prodao SAD-u, a Kenedi je potom najavio let na Mjesec - ovo je opis trailera za film "Houston, imamo problem" (Houston, We Have a Problem), slovenskog redatelja Žiga Virca, koji je istog časa kada je postavljen na internet "izazvao buru" u svim republikama Jugoslavije. 

Iako ni sam autor, poznat po provokativnim najavama projekata, ne otkriva da li je i ovoga puta riječ o fikciji, a povjesničari navode da je malo vjerojatno da ima veze sa stvarnošću, vijest o filmu je prenijela većina medija u regiji, a posljednjim ratom zavađeni narodi ujedinili su se u polemikama da li je ovako nešto zaista moguće.

U dramatičnom traileru, redatelj i scenarist, braća Žiga i Boštjan Virc najavljuju otkrivanje najveće tajne hladnog rata.

Zaplet filma vrti se oko navodnih tajnih zapisa Hermana Potočnika, kapetana inženjerskih jedinica Austro-Ugarske, do kojih je Josip Broz Tito došao poslije Drugog svjetskog rata.

Zahvaljujući njima, SFRJ se navodno kao treći igrač uključila u svemirsku trku i već 1961. imala funkcionalan program kojim je mogla da pošalje čovjeka u svemir. To su saznale SAD i u martu iste godine Tito je u tajnosti prodao planove predsjedniku Johnu Kennedyju koji je dva mjeseca kasnije najavio let na Mjesec.

Žiga Virc slične reakcije izazvao je i 2010. trejlerom za film "Trst je naš", a tada je čak reagovao i tadašnji italijanski ministar spoljnih poslova Franko Fratini da bi se kasnije ispostavilo da je riječ o satiričnom pristupu oslobođenju Trsta 1943.

"Ne želim da budem previše senzacionalan u vezi s ovom temom, jer hoćemo napraviti dokumentarnu dramu koju će ljudi željeti gledati i iz koje će naučiti nešto novo. U ovom trenuku ne mogu reći ništa više", dodao je Virc.

Film bi, sudeći po traileru, trebao otkriti kako je Tito u tajnosti sagradio podzemni centar nazvan "Objekt 505" - čuvenu bazu "Željava" kod Bihaća, u kojoj je navodno razvijan svemirski program.

Riječ je o podzemnom vojnom aerodromu, koji je bio smješten na samoj granici BiH i Hrvatske i koji je korišten do rata 1992, kada ga je uništila Jugoslavenska narodna armija (JNA), a danas je ta baza zapuštena.

Virc je rekao da ih pozivaju ljudi "koji jesu ili nisu uključeni u ovu priču", ali nije želio "zbog budućnosti projekta" da otkrije s kim su u kontaktu.

"Jugoslavenska armija je u to vrijeme imala vrlo dobro razvijen projekt za supersonični avion i drugih high-tech sredstava, o čemu je bio obaviješten i sam Kennedy. Uz to, imali smo i znanstvenike poput Slovenca Hermana Potočnika, čija je knjiga o putovanju kroz svemir bila zapravo bazirana na radovima njemačkog znanstvenika i čelnika razvojnog programa NASA-e, wernera fon Brauna", ispričao je slovenski redatelj.

Većina povjesničara i vojnih stručnjaka slaže se da je malo vjerojatno da je Tito imao svemirski program i navode da je SAD zanimao aerodrom "Željava" u vojnom smislu, jer je to bio jedan od najvećih kompleksa tog tipa u Europi.

Povjesničarka Branka Prpa podsjetila je da je Jugoslavija u to vrijeme imala veliki broj stučnjaka iz različitih područja, školovanih u svijetu, ali da je priča o svemirskom programu ipak samo urbani mit.

"Nikada ništa slično tome nisam čula, a ako mi povjesničari nismo čuli o tome, onda teško da postoji. U suštini, ne samo podzemni aerodrom kod Bihaća, nego je i niz vojnih baza zapravo obavljalo onu funkciju koju je Jugoslavija imala u Hladnom ratu, kada je bila potrebna i jednima i drugima. S obzirom na geostrateški položaj, to jest bila jedna visoko razvijena vojna sila i tu poziciju je imala od Drugog svjetskog rata", ocijenila je Prpa.

Čedomir Janić, povjesničar zrakoplovstva, kaže da nikada nije čuo da je nekadašnja SFRJ razvijala svemirski program i da su za njega bili zainteresirani Amerikanci.

- Amerikanci jesu bili zainteresirani za podzemni kompleks Željava, ali po drugim osnovama. Njih je to zanimalo u vojnom smislu, jer je to bio jedan od najvećih kompleksa tog tipa u Europi, jedan veliki grad pod zemljom, kaže Janić i dodaje da su u njega tadašnja država uložila preko četiri milijarde dolara.

DUŽNIČKO ROPSTVO: SVE JE VIŠE DUŽNIKA U MAKEDONIJI!

OVOGA U SFRJ NIJE BILO !

Broj makedonskih građana i preduzeća koja ne mogu blagovremeno da izmiruju finansijske obaveze prema bankama, preduzećima i državi porastao je za samo četiri meseca, od februara do kraja maja prošle godine, za 10,8 odsto, pokazuju najnoviji podaci Narodne banke Makedonije.

U izveštaju te banke, navedeno je da je krajem maja broj blokiranih računa po raznim osnovama iznosio 234.727, dok je u januaru ove godine bilo 212.085 računa u blokadi.

Od tog broja 170.008 računa pripada građanima, a 64.719 preduzećima, prenosi makedonski portal Kapital.

Sve više i više građana je pod blokadom na osnovu sudskih rešenja o naplati nepodmirenih dugova, dok su dugovi preduzeća ostali na skoro istom nivou, zaključuje Kapital.

TETA VEGETA: IZMISLILA JE NAJPOZNATIJI ZAČIN, ALI BILA JE I U ZATVORU

Profesorka Zlata Bartl, poznatija je kao “Teta Vegeta”, izumela je Jugoslovenski revolucinarni začin koji je svim kulinarima ulepšao i olakšao život. Međutim, postoje još neki detalji o njenom životu, koji su manje poznati.

Zlati Bartl su nakon Drugog svetskog rata sudile vlasti i izrečena joj je kazna od osam godina zatvora u zatvoru Zenica.

Profesorka Zlata Bartl, poznatija je kao “Teta Vegeta”, izumela je revolucinarni začin koji je svim kulinarima na ovom području ulepšao i olakšao život. Međutim, postoje još neki detalji o njenom životu, koji su manje poznati.

Ona je rođena u Docu kod Travnika 1920. godine i odrasla je u Sarajevu u građanskoj proodici. Kada je maturirala, otišla je na studije u Zagreb, gde je diplomirala hemiju, fiziku, matematiku i minerologiju.

Njena prijateljica je iz Francuske donela supu iz kesice, pa je tako pokrenula Zlatu da osmisli i da najsavremenije tehnologije dehidriranja i pakovanja spoji sa ukusima iz detinjstva.

Radila je kao hemičarka u fabrici “Podravka” u Koprivnici gde se bavila istraživanjem procesa dehidratacije povrća. Na njenu inicijativu je 1957. godine počela da se proizvodi supa u kesici, a 1959. godine su proizvedeni prvi kilogrami začina “Vegete”.

U Koprivnici je provela skoro ceo svoj život i tamo je dobila status počasne građanke. Preminula je u penzionerskom domu u ovom gradu 2008. godine.

Inače, nakon Drugog svetskog rata sudile su joj vlasti i izrečena joj je kazna od osam godina zatvora u zatvoru Zenica. Zamerali su joj da je pripadala Ustaškom pokretu i da je učenice gimnazije vodile na izlet u Rim. U zeničkom zatvoru obolela je od tuberkuloze kičme, pa joj je kazna umanjena.

Na slobodi je zarađivala podučavajući strane jezike, i to dok je ležala u gipsu. Nije se preterano nadala stalnom zaposlenju, imajući u vidu zatvorsku kaznu i prošlost koja ju je obeležila u očima tadašnje vlasti. Kad se javila na oglas Podravke, nije se previše nadala, ali dobila je poslovnu priliku koja ju je vinula među velikane.

Dobila je brojne nagrade, između ostalog Nagradu za tehničku kulturu Hrvatske 1985. godine, Spomenicu Podravke za životno delo 1987. godine, Status počasne građanke Koprivnice, Odlikovanje predsednika Republike Hrvatske Redom Danice s likom Nikole Tesle.

RUDAN: OD ULASKA U EU ZA HRVATSKU I SRBIJU OČEKUJEM PROPAST!

Rudanova je rekla da su „u Evropi razbojnici, koji znaju šta hoće, međunarodne banke, lopovi svih profila“.

Poznata književnica, rado čitana i viđena gošća na prostorima Jugoslavije, Vedrana Rudan izjavila je da ulazak u Evropsku uniju ni Hrvatskoj, a ni Srbiji, neće doneti ništa dobro.

- Ja od ulaska u EU, za Hrvatsku i za Srbiju, lično očekujem propast – kategorično je rekla Rudanova u intervjuu Tanjugu. Ulazak u Evropu danas, je kao da ulazite u Jugoslaviju ’89, dakle, samoubilački čin, slikovita je bila poznata književnica.

Objašnjavajući to, ona je kazala da „ćemo postati još veći robovi, biće uništena poljoprivreda, zdravstvo, školstvo, jedini gospodar našeg života biće novac“.

- Ko može platiti zdravlje, školu, stan, taj će živeti, a 90 posto će crknuti – dodala je ona.

Rudanova je rekla da su „u Evropi razbojnici, koji znaju šta hoće, međunarodne banke, lopovi svih profila“.

- Hrvatska će izgubiti ulaskom u Evropu, osim političara koji će u njihovom parlamentu sedeti za sa 10.000 evra mesečno – dodala je ona.

Među tekstovima u kojima se nemilosrdno, sa puno cinizma i sarkazma obračunava sa EU, Amerikancima, Katoličkom crkvom, hrvatskim političarima, svim tabu temama…ima i nekoliko koji se odnose na posledice NATO bombardovanja 1999. pre svega o epidemiji karcinoma na celom Balkanu.

Na pitanje kako ona vidi taj problem, Rudanova je konstatovala da se u Srbiji jako malo o tome govori.

- Malo se govori i u Hrvatskoj, naravno, jer smo mi ušli u NATO, pa su Amerikanci naši veliki prijatelji. Dakle, na Beograd su bačene bombe sa osiromašenim uranijumom. Na Kosovu takođe, u Hrvatskoj su te bombe koje nisu pale na Srbiju i Kosovo, bačene u Jadransko more – nastavila je ona i dodala da prema podacima do kojih je došla „u Srbiji mali psi sedam puta više umiru od leukemije, nego pre bombardiranja“.

Rudanova je, međutim, primetila da nema službenih podataka o tome koliko Srba umire od raka.

- Ja živim u Istri, u jednom prelepom kraju Hrvatske, u kome ima najviše raka u Evropi – rekla je ona i ispričala da „ljudi sa Kosova imaju puno rodbine u njenom kraju.

- Na desetine Kosovara dolazi u Rijeku na lečenje i doslovce se raspadaju od raka.

BERTELSMAN: MAKEDONIJA JE "DEFEKTNA DEMOKRATIJA"

Што се однесува до владејачката партија, во извештајот стои дека ВМРО-ДПМНЕ, како и унгарската партија Фидес, „доминираат со парламентите и го прошириле своето влијание врз судството, медиумите и другите институции“, а „тоа го прават преку користење на техниките на популистичка мобилизација“.

Македонија е „дефектна демократија“ заедно со Црна Гора, Србија, Унгарија, БиХ, Албанија и Косово, и е пример за назадување, покажува извештајот на германска фондација Бертелсман кој се објавува на период од две години.

Извештајот за Македонија е правен за периодот 2014-15 година, и во него не се опфатени дел од случувањата од крајот на минатата и почетокот на оваа година на политичката сцена, а државата бележи натамошен пад според Индексот на трансформација.

Во однос на извештајот од 2014 година, Македонија најмногу назадувала во политичките критериуми, поточно во делот на владеењето на правото, и стабилноста и демократските институции.

Што се однесува до владејачката партија, во извештајот стои дека ВМРО-ДПМНЕ, како и унгарската партија Фидес, „доминираат со парламентите и го прошириле своето влијание врз судството, медиумите и другите институции“, а „тоа го прават преку користење на техниките на популистичка мобилизација“.

VRH STUPIDNOSTI JE SLAVITI "NEZAVISNOST" NEČEGA ŠTO TE JE OTERALO U BEDU I DUŽNIČKO ROPSTVO!

Iz godine u godinu određenih dana, iste poruke torovskih političara, isti statusi na društvenim mrežama onih ZA i PROTIV nametnutih Dana nezavisnosti, na portalima isti komentari većinom onih koji iz svojih udobnih minhenskih, stutgardskih i ostalih evropskih domova nastavljaju ratove od kojih su pobjegli 90tih godina... 

Da nemamo internet, kablovsku TV, laptope, tablete i ostala čuda tehnike sve bi bilo isto kao i 90tih. Čuvena rečenica zbunjenog mladog vojnika JNA na ratištu u Sloveniji danas bi sigurno glasila: 'Oni bi kao da slave, a mi im kao ne damo'. 

Zbunjene i zaglupljene narodne mase danas mašu ljiljanima, očilima, šahovnicama, nametnutim zvjezdicama, japanskim suncem itd. ne bi li zaboravili da žive u protektoratu kojim se upravlja iz stranih ambasada, u "državi" čiji parlament usvaja zakone koje pišu evropske birokrate i MMF, u "državi" čija vojska i obavještajne službe račune polažu strancima, u kojoj međunarodne agencije učestvuju u predizbornim kampanjama, u državi čiji zvaničnici obećanja daju ambasadorima, a ne građanima. 

Takve su sve današnje bivše jugoslovenske republike, suverene koliko i Indija dok je bila britanska kolonija, nezavisne koliko i Pavelićeva NDH. 

Vrh stupidnosti je u takvoj "državi" slaviti nekakvu nezavisnost, koje je narode oterala u dužničko ropstvo i bedu. Primjerenije je prisjetiti se uzaludnih žrtava koje su izgubile svoje živote da bi njihovom zemljom upravljali međunarodni birokrati, privatizacijski tajkuni i nesposobni političari-marionete. Oni koji su prije 24 godine na referendumu zaokružili ZA, ali i oni koji su se protivili istom, sigurno nisu imali na umu ovakve grozomorne nakaze od republika. Što prije prihvatimo tu činjenicu, prije ćemo shvatiti da nam je potrebniji unutrašnji dogovor, pomirenje i ponovno sjedinjavanje jugoslovenskih prostora, nego li inostrana dominacija.